BYTOWANIE   

    Do podstawowych naturalnych środowisk bytowania drobnoustrojów zalicza się glebę i wodę. Natomiast środowiskiem wtórnym dla nich jest powietrze, w którym nie rozmnażają się, lecz tylko przebywają przejściowo.

 

            Mikroorganizmy żyjące w glebie mineralizują substancje organiczne, dostarczając roślinom niezbędnych pierwiastków. W glebie występują również bakterie przyswajających azot z powietrza, wzbogacające glebę w ten niezbędny dla życia roślin pierwiastek.

S. Winogradski podzielił bakterie glebowe na dwie grupy:

-bakterie autochtoniczne, występujące w mniej więcej stałej liczbie dla danego typu gleby,

-bakterie zymogenne, rozwijające się w glebie tylko okresowo, a dostające się tam ze szczątkami zwierząt, resztkami roślin, wydalinami i ściekami; giną one po zakończeniu rozkładu wprowadzonych do gleby substancji organicznych.

    Ponadto w glebie mogą znajdować się drobnoustroje przypadkowe, które przebywają w niej tylko przez pewien czas, gdyż nie są przystosowane do bytowania w tym środowisku. Do takich drobnoustrojów należą bakterie chorobotwórcze, dostające się do gleby wraz z odchodami ludzi i zwierząt oraz chorymi tkankami roślin.

            Zbiorniki otwarte są środowiskiem, w którym drobnoustroje mogą występować w dość znacznych ilościach. Liczba ich zależy od ilości substancji organicznych oraz zawartości tlenu, temperatury wody i jej naświetlenia. Drobnoustroje wód powierzchniowych mineralizują związki organiczne i w ten sposób biorą udział w procesie samooczyszczania wody. Dlatego też niezbędne jest wstępne oczyszczanie ścieków miejskich i przemysłowych przed wpuszczeniem ich do wód zbiorników otwartych.

    Drobnoustroje występujące w wodzie, w zależności od ich pochodzenia, można podzielić na cztery grupy, tj. mikroflorę:

-naturalną wody,

-dostającą się do wody z ziemi i powietrza,

-przewodu pokarmowego ludzi i zwierząt, (wiesz chyba co to znaczy a Ty potem możesz taką wodę pić. dop. Wight)

-pochodząca ze ścieków przemysłowych np. browarów drożdżowni

    Z sanitarnego punktu widzenia na szczególną uwagę zasługuje występowanie w wodzie mikroflory jelitowej, dostającej się z odchodami zwierzęcymi i ściekami miejskimi. (właśnie o tym mówiłem na górze dop. Wight) Obecność tych drobnoustrojów  stanowi podstawę do kwalifikowania wody jako zdatnej lub niezdatnej do picia. Wody w rzece lub gruntowe należy oczyszczać i odkażać, aby stały się zdatne do użytku.

 

Mikrobiologia żywności

Emil i Teresa Drewniak